ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).
ว. เร็ว. (แผลงมาจาก ป., ส. ชว).
[ชับปะนะ] (แบบ) น. การพูดพึมพำ, การสวดมนต์พึมพำ. (ป., ส. ชปน).
[ชะคะดี] น. แผ่นดิน เช่น แลเนืองนองด้วยมนุษยชาติ เดียรดาษชคดี. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ชคติ; ส. ชคตี).
[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).
[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).
[ชะคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัยแผ่นดิน. (ป., ส.).
ก. ตาย. (ช.; ส. มฺฤติ).
น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).
[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).
[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).
น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).