ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา พสุธา, วสุธา, สุธา
น. เรียกการกระโดดร่มจากที่สูงโดยให้ตัวลอยอยู่ในอากาศก่อน เมื่อใกล้พื้นดินประมาณ ๑,๐๐๐ เมตร จึงกระตุกสายร่มให้กางออก ว่า กระโดดร่มแบบดิ่งพสุธา.
น. “ผู้ทรงไว้ซึ่งทรัพย์” คือ แผ่นดิน. (ป., ส. วสุธา).
น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง, ธรณีกันแสง หรือ ธรณีร้องไห้ ก็ว่า.
น. พื้นแผ่นดิน. (ป., ส. วสุธาตล).
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. นํ้าอมฤต, อาหารทิพย์.
น. ปูนขาว; เครื่องโบกและทา. (ป., ส.).
น. ช่างอิฐช่างปูน. (ส.).
น. ของกินอันเป็นทิพย์. (ป.).
[สุทารด] (ราชา) น. น้ำกิน, ใช้ว่า พระสุธารส.
[สุทารดชา] (ราชา) น. นํ้าชา, ใช้ว่า พระสุธารสชา.
น. “ผู้กินอาหารทิพย์” คือ เทวดา. (ป.; ส. สุธาศินฺ).