ค้นเจอ 28 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สมส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

สมณ,สมณ-,สมณะ

[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).

สมถ,สมถ-,สมถะ

[สะมะถะ-] น. การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. ว. มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย. (ป.; ส. ศมถ).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

อาศรม,อาศรมบท

[อาสม, อาสมบด] น. ที่อยู่ของนักพรต. (ส.; ป. อสฺสม, อสฺสมปท).

พนาศรม

[พะนาสม] น. อาศรมในป่า. (ส. วนาศฺรม).

จารุ

(แบบ) น. ทองคำ. ว. งาม, น่ารัก, สม, เหมาะ. (ป., ส.).

สโมธาน

[สะโมทาน] น. การประชุม, การรวมกัน. (ป.; ส. สมวธาน).

ศมนะ

[สะมะนะ] น. การทำให้สงบ. (ส.; ป. สมน).

สัมพล,สมพล

[สำพน, สมพน] น. อาหาร, เสบียง. (ป.; ส. ศมฺพล).

ภุชสมโภค

[พุชะสมโพก] น. การสวมกอด, การกอดรัด. (ส.).

ผณินทรสมพัตสร

[ผะนินทฺระสมพัดสอน] น. ปีงูใหญ่, ปีมะโรง. (ป. ผณิ + ส. อินฺทฺร + ส. สํวตฺสร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ