ค้นเจอ 65 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ควร, ชวร,ชวระ, บวร,บวร-, พอที่, เวร, หาก, วร, วร-

กรรมเวร

[กำเวน] น. การกระทำที่สนองผลร้ายซึ่งทำไว้แต่ปางก่อน; คำแสดงความรู้สึกเดือดร้อนเพราะกรรมหรือชะตากรรมในอดีต เช่น อายุตั้ง ๗๐ ปีแล้วยังต้องมาหาบขนมขายอีก กรรมเวรแท้ ๆ, เวร หรือ เวรกรรม ก็ว่า.

กระบวร

[-บวน] ก. ประดับ, แต่ง. ว. วิจิตร. (แผลงมาจาก กบูร).

กิริเนศวร

[-เนสวน, -เนด] น. ช้างสำคัญ เช่น ทรงนั่งกิริเนศวรโจมทอง. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

กุเวร

[-เวน] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่ง ประจำทิศอุดร, ท้าวเวสวัณ หรือ ท้าวเวสสุวัณ ก็เรียก. (ป., ส.).

ขบูร,ขบวร

[ขะบูน, ขะบวน] (แบบ) ว. แต่ง, ประดับ.

เข้าเวร

ก. เข้าอยู่รักษาหน้าที่ตามเวลาที่กะกันไว้.

ควร

[ควน] ว. เหมาะ เช่น กินแต่พอควร; ชอบ, ถูกต้อง, เช่น เห็นควรแล้ว; เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม เช่น ควรทำ ควรกิน.

คำนวร

[-นวน] (แบบ) ว. ควร, ถูกต้อง, เหมาะ, พอดี ๆ, ชอบ, เช่น คิดคิ้วคำนวรนวย คือธนูอันก่งยง. (สมุทรโฆษ).

คู่ควร

ว. เหมาะกัน, สมกัน, เสมอกัน, มีค่าเท่ากัน.

จองเวร

ก. ผูกอาฆาตพยาบาท.

เจ้ากรรมนายเวร

น. ผู้เคยมีกรรมมีเวรต่อกันมาแต่ชาติก่อน, เจ้ากรรม ก็ว่า.

ตรีจีวร

น. ผ้า ๓ ผืน หมายถึง ผ้าของภิกษุ คือ อันตรวาสก (สบง) อุตราสงค์ (จีวร) และสังฆาฏิ (ผ้าทาบ), แต่โดยมากใช้ไตรจีวร เรียกสั้น ๆ ว่า ผ้าไตร. (ส. ตฺริจีวร; ป. ติจีวร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ