ค้นเจอ 923 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ตร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กฎบัตร

(กฎ) น. ตราสารที่จัดตั้ง จัดระเบียบ และกำหนดอำนาจหน้าที่ขององค์การ.

กฎบัตรกฎหมาย

(ปาก) น. กระบวนกฎหมาย, เชิงกฎหมาย.

กฎบัตรสหประชาชาติ

น. ตราสารที่สถาปนาและจัดระเบียบองค์การระหว่างประเทศที่เรียกว่า องค์การสหประชาชาติ.

ก่นโคตร

ก. ขุดโคตรขึ้นมาด่า.

กรรไตร

[กันไตฺร] น. ตะไกร. (ข. กนฺไตฺร; ส. กรฺตริ).

กรรบาสิกพัสตร์

[กับบาสิกะ-] น. ผ้าอันทอด้วยฝ้าย คือ ผ้าฝ้าย. (ใน ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์ ว่า มาแต่แคว้นกาสี). (ส. วสฺตฺร ว่า ผ้า).

กระกอง,ตระกอง

(แบบ) ก. กอด, เกี่ยวพัน, เช่น เกษแก้วกระกองกลม แลกทดกทันงาม. (เสือโค).

กระตรกกระตรำ

(โบ; กลอน) ก. ตรากตรำ เช่น หาเลี้ยงและโดยสฤษฎิตน กระตรกกระตรำก็นำพา. (กล่อมพญาช้าง).

กระตร้อ

(โบ) น. เครื่องดับไฟสานเป็นรูปตะกร้อพันผ้าชุบนํ้า มีด้ามยาว สำหรับดับและคลึงลูกไฟที่มาติดหลังคา ผู้ดับนั่งบนอกไก่หลังคา เช่น ให้ตรวจเอาพร้าขอกระตร้อนํ้า จงทุกที่พนักงานให้สรัพไว้. (สามดวง), ตะกร้อ ก็เรียก.

กระตรับ

ดู [[หมอช้างเหยียบ]]

กระตราก

ก. ล่ามโซ่, ทุกข์ทรมานในคุก. (ปาเลกัว).

กระตรำ,-กระตรำ

ใช้เข้าคู่กับคำ กระตรก เป็น กระตรกกระตรำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ