คำไวพจน์ เท้า 10 คำ — บาทา, ตีน, บทบงกช พร้อมที่มาและตัวอย่างใช้

คำไวพจน์ของคำว่า "เท้า" มีอะไรบ้าง?

เท้า มีคำไวพจน์ 10 คำ ได้แก่

เท้า: บาทา; ตีน; บทบงกช; บทศรี; บาท; ซ่น; บท; บัวบาท; ส้น; ยุคลบาท

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้ผมจะพาทุกคนไปเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "เท้า" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึงอวัยวะส่วนล่างสุดของขาที่ใช้ในการเดิน ยืน และรับน้ำหนักของร่างกาย

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "เท้า" และความหมาย

บาท / บาทา: หมายถึง เท้า (คำราชาศัพท์หรือคำสุภาพ)
ตีน: หมายถึง เท้า (คำสามัญทั่วไป อาจมีความหมายไม่สุภาพในบางบริบทเมื่อใช้กับมนุษย์)
บาทุกา: หมายถึง รองเท้า, เกือก (มักใช้ในบริบทโบราณหรือทางศาสนา)
บท: หมายถึง เท้า, รอยเท้า (มักใช้ในความหมายเชิงวรรณคดี หรือเป็นส่วนของบทกลอน)
จรณะ: หมายถึง เท้า, การก้าวเดิน (คำบาลี สันสกฤต มักใช้ในบริบททางศาสนาหรือปรัชญา)

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ เท้า ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

พระย่างก้าว พระบาทา สง่างาม
ทุกย่างย้าย จรณะ ประทับค่า
แม้นรอย บท ทิ้งไว้ให้ตราตรึง
เหล่าปวงชน น้อมรับ ด้วยภักดี

เท้า หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เท้า หมายถึง:

น. ตีน (ใช้ในความสุภาพ), เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้. ก. ยัน เช่น ยืนเอามือเท้าโต๊ะ เอามือเท้าเอว; อ้างถึง เช่น เท้าความ.

ความหมายในพจนานุกรมไทย เท้า คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย เท้า

ซ่น หมายถึง (โบ) น. ส้น, ส่วนท้ายของเท้า, ส่วนท้ายของบางสิ่งบางอย่าง เช่น ซ่นปืน.
ตีน หมายถึง น. อวัยวะส่วนล่างสุดของคนหรือสัตว์ นับตั้งแต่ใต้ข้อเท้าลงไป สําหรับยืนหรือเดินเป็นต้น, โดยปริยายหมายถึงสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้นหรือส่วนล่างของสิ่งบางอย่าง เช่น ตีนม่าน ตีนมุ้ง; ชาย, เชิง, เช่น ตีนท่า ตีนเลน.
บทบงกช หมายถึง [บดทะ-] (กลอน) น. บัวบาท, เท้า. (ส. ปทปงฺกช).
บทศรี หมายถึง [บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).
บัวบาท หมายถึง น. เท้าที่มีบัวรอง, หมายเอาเท้าผู้มีบุญอย่างพระพุทธเจ้า นิยมว่าพระพุทธเจ้ามีดอกบัวผุดขึ้นรับพระบาท, ใช้เลือนมาหมายถึงพระบาทของพระเจ้าแผ่นดินด้วย.
บาท หมายถึง น. มาตราเงินตามวิธีประเพณี ๑๐๐ สตางค์ หรือ ๔ สลึง เท่ากับ ๑ บาท, อักษรย่อว่า บ.; เขียนตามวิธีโบราณดังนี้ (อักขระพิเศษ) หมายความว่า ๓ บาท; ชื่อมาตราชั่งตามวิธีประเพณี สําหรับกําหนดนํ้าหนักเท่ากับเงินหนัก ๑๕ กรัม.
ยุคลบาท หมายถึง [ยุคนละบาด] น. เท้าทั้งคู่. (ป., ส.).
ส้น หมายถึง น. ส่วนท้ายของเท้า เช่น อย่าเดินลงส้น รองเท้ากัดส้น, เรียกเต็มว่า ส้นเท้า, ส่วนท้ายของบางสิ่งบางอย่าง เช่น ส้นปืน.
เท้า หมายถึง น. ตีน (ใช้ในความสุภาพ), เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้. ก. ยัน เช่น ยืนเอามือเท้าโต๊ะ เอามือเท้าเอว; อ้างถึง เช่น เท้าความ.