ค้นเจอ 237 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พหุล

[พะหุน] ว. หนา, มาก. (ป., ส.).

ภณะ

[พะ-] (แบบ) ก. กล่าว, พูด, บอก. (ป., ส.).

ภมุ,ภมุกะ,ภมุกา

[พะ-] น. คิ้ว. (ป.; ส. ภฺรู).

สัมภวะ

[สำพะ-] น. สมภพ. (ป., ส.).

สิพนะ

[สิบพะ-] น. การเย็บ. (ป. สิพฺพน).

เสนาพยุห์,เสนาพยูห์

[-พะ-] น. กระบวนทัพ. (ป., ส.).

ปุรพผลคุนี,ปุพพผลคุนี,บุรพผลคุนี

[-, ปุบพะ-, บุบพะ-, บุระพะ-] น. ดาวฤกษ์ที่ ๑๑ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปแรดตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาววัวตัวผู้ หรือ ดาวงูเมีย ก็เรียก.

พยาม,พยามะ

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

ปุพพผลคุนี,ปุรพผลคุนี,บุรพผลคุนี

[-, ปุระพะ-, บุบพะ-, บุระพะ-] น. ดาวฤกษ์ที่ ๑๑ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปแรดตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาววัวตัวผู้ หรือ ดาวงูเมีย ก็เรียก.

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

พยาล,พยาล-

[พะยาน, พะยาละ-] น. สัตว์ที่กินเนื้อสัตว์. (ส. วฺยาล; ป. วาล, วาฬ).

สรรพสามิต

[สับพะ-, สันพะ-] น. อากรที่เก็บจากสิ่งประดิษฐ์และผลิตขึ้นภายในประเทศ เรียกว่า อากรสรรพสามิต.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ