ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะถะหฺมัง] น. วิธีทำผงด้วยเวทมนตร์คาถาเพื่อความศักดิ์สิทธิ์.
น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.
น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).
น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).
[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).
ประหัดประหาร, ประหัตถ์ประหาร
น. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).
น. สิ่งที่เป็นผงละเอียดของสิ่งที่เหลือจากไฟเผามอดแล้ว, ขี้เถ้า ก็ว่า.
น. ยาผงใช้เป่าเข้าลำคอ แก้เจ็บคอ.
กอป, กอปร์
อ่านว่า "กอบ"
นพปดล
แปลว่า เก้าชั้น
ประกาษิต