ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะรด, พะระตะ-, พะรดตะ-] น. ผู้เต้นรำ, ผู้แสดงละคร. (ส.).
[อุสุพะราด, อุสุบพะราด] น. พญาวัว.
[บุระพะ-, บุบพะ-] ว. บุพ. (ส. ปูรฺว; ป. ปุพฺพ).
[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).
น. เพิงที่ต่อปะเข้าไปกับด้านสกัดของเรือน, พะ เพิง หรือ เพิงพะ ก็เรียก.
[พะยาน] (โบ) น. พยาน.
[พะ-] น. ป่า. (ข. พฺนง).
[พะลาน] (โบ) น. ลาน.
[พะลิ] ดู พลี ๑.
[พะลี] ว. มีกำลัง. (ป.).
ก. พักพิงหรือแอบอิงอาศัย, พะ ก็ว่า.
[โรคาพะยาทิ] น. ความเจ็บไข้.