ค้นเจอ 5,851 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผงป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สบจ

[สะบด] (แบบ) น. คนชาติตํ่าช้า. (ป. สปจ; ส. ศฺวปจ).

นิปัจการ

[นิปัดจะกาน] น. การเคารพ. (ป. นิปจฺจการ).

เบญจม,เบญจม-

[เบนจะมะ-] ว. ครบ ๕, ที่ ๕. (ป. ปญฺจม).

ปฐพี

[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).

ปถพี

[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

ประดาก

น. ธงผืนผ้า. (ส. ปตาก; ป. ปฏาก).

ประพุทธ์

ก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).

ปัฏ

[ปัด] (แบบ) น. ผืนผ้า, แผ่นผ้า. (ป. ปฏ).

พิปริต

[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).

กะหรี่

น. แกงชนิดหนึ่ง สีเหลือง ปรุงด้วยเครื่องแกงกะหรี่; เรียกเครื่องแกงกะหรี่ซึ่งประกอบด้วยขมิ้นและเครื่องเทศอื่น ๆ บดเป็นผงว่า ผงกะหรี่. (มลายู มาจากทมิฬว่า ผัด; อ. curry).

ขี้รังแค

น. ขุยหนังหัว มีลักษณะเป็นผง ๆ สีขาว, ขี้ลม หรือ รังแค ก็เรียก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ