ค้นเจอ 28 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ขัน

ขัน

น. ภาชนะสำหรับตักหรือใส่นํ้า มีหลายชนิด.

ขัน

ก. ทำให้ตึงหรือให้แน่นด้วยวิธีหมุนกวดเร่งเข้าไป เช่น ขันชะเนาะ ขันเกลียว. ว. แข็งแรง, กล้าหาญ, เช่น กูนี้คนขัน จะขามคนใด. (สมุทรโฆษ).

ขัน

ก. อาการร้องอย่างหนึ่งของไก่หรือนกบางชนิด เฉพาะในตัวผู้ เช่น ไก่ ไก่ฟ้า นกเขา ใช้เป็นสัญญาณติดต่อสื่อสารในสัตว์ประเภทเดียวกัน จะร้องมากในระหว่างฤดูผสมพันธุ์ หรือในเวลาจำเพาะเช่นเช้าตรู่.

ขัน

ก. หัวเราะ, นึกอยากหัวเราะ. ว. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขบขัน ก็ว่า.

ขัน

ดู คัน ๓.

ขันกว้าน

[-กฺว้าน] ก. ฉุดด้วยกว้าน.

ขันข้าวบาตร

น. ขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตร.

ขันแข็ง

ว. อย่างเอาจริงเอาจัง เช่น ขยันขันแข็ง รับปากขันแข็ง.

ขันชะเนาะ

ก. บิดลูกชะเนาะให้ตึง.

ขันเชิง

น. ขันชนิดที่มีเชิง.

ขันต่อ

ก. กล้าต่อ. (กฎ) น. การต่อรองซึ่งได้เสียกันโดยอาศัยเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอนเป็นข้อแพ้ชนะ.

ขันติ,ขันตี

น. ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พอใจ, ความอดทน. (ป. ขนฺติ = ความอดทน เป็นบารมี ๑ ในบารมี ๑๐).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ