ผลการค้นหา

ค้นเจอ 512 รายการ

เสนาพยุห์,เสนาพยูห์

[-พะ-] น. กระบวนทัพ. (ป., ส.).

เสนาสนะ

[เส-นาสะ-] น. ที่นอนและที่นั่ง, ที่อยู่. (ใช้เฉพาะพระภิกษุ สามเณร). (ป. เสน + อาสน).

เสนาะ

[สะเหฺนาะ] ว. น่าฟัง, เพราะ, เช่น เพลงนี้ไพเราะเสนาะหู; (กลอน) วังเวงใจ, เศร้าใจ, เช่น แถลงปางบำราศห้อง โหยครวญ เสนาะเสน่ห์กำสรวล สั่งแก้ว. (นิ. นรินทร์). (ข. สฺรโณะ ว่า นึกสังเวช สงสาร วังเวงใจ อาลัยถึง).

พจนานุกรมไทย

เสนาะ

[สะเหฺนาะ] น. เสื้อชนิดหนึ่ง เช่น บ้างสวมใส่เสนาะเกราะพราย. (ขุนช้างขุนแผน).

พจนานุกรมไทย

เสนี

(กลอน) น. เสนา.

พจนานุกรมไทย

เสนีย์,เสนียะ

น. จอมทัพ, ผู้นำทัพ. (ป.).

พจนานุกรมไทย

เสนียด

[สะเหฺนียด] น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Justicia adhatoda L. ในวงศ์ Acanthaceae ใบยาวรีออกตรงข้ามกัน ดอกสีขาวออกเป็นช่อตามยอด มีกาบหุ้ม ใบใช้ทำยาได้, กระเหนียด ก็เรียก.

พจนานุกรมไทย