ผลการค้นหา

ค้นเจอ 105 รายการ

น. ขาโต๊ะ ตั่ง หรือตู้เป็นต้นที่ออกแบบให้คล้ายขาของสิงห์.

น. บริเวณโคนขาด้านหน้าตรงส่วนที่ต่อกับลำตัว.

น. ไม้ ๒ อันที่ทำเป็นขาไขว้กัน ใช้วางบนหลังช้าง สำหรับนั่ง บรรทุกของ หรือลากไม้.

[-หฺยั่ง] น. ไม้ ๓ อันผูกปลายรวมกันและกางออกไป สำหรับตั้งหรือห้อยของต่าง ๆ.

(ปาก) น. นักเลงผู้มีอิทธิพล, นักโทษหรือผู้กักขังที่มีอิทธิพล.

น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.

ขากรรไกร ขากรรไตร หรือขาตะไกร

ร่างกาย

ขา ตัก

ร่างกาย

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ