ค้นเจอ 180 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวบัว

น. โกฐหัวบัว. (ดู โกฐหัวบัว).

หัวบ้านท้ายบ้าน

ว. ทั่วทั้งหมู่บ้าน.

หัวเบี้ย

น. ผู้ที่เก็บและจ่ายเงินในวงถั่วโปเป็นต้น; (โบ) จำนวนเงินขนอนตลาดที่เรียกเก็บเอาไว้ในทีแรก.

หัวโบราณ

ว. นิยมตามแบบเก่าแก่, (ปาก) ครึมาก, ล้าสมัย.

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.

หัวปลี

น. ดอกของกล้วยที่ยังมีกาบหุ้มอยู่ ซึ่งอยู่ถัดจากกล้วยตีนเต่า.

หัวปักหัวปำ

ว. อาการที่หัวถลำไปข้างหน้าเพราะเมาเหล้าเมารถเป็นต้น เช่น คนเมาเดินหัวปักหัวปำ, โดยปริยายหมายความว่า โงหัวไม่ขึ้น เช่น ถูกใช้ทำงานจนหัวปักหัวปำ หลงผู้หญิงจนหัวปักหัวปำ.

หัวปั่น

ก. ทำงานจนยุ่งงงไป, ประสบกับเหตุยุ่งเหยิงหลาย ๆ เหตุเป็นต้นจนงง. ว. มึนงงเพราะประสบกับปัญหาต่าง ๆ ที่ทับถมเข้ามาจนแก้ไม่ตก.

หัวป่า

น. คนทำอาหาร ในคำว่า แม่ครัวหัวป่า พ่อครัวหัวป่า, โบราณเขียนเป็น หัวป่าก์.

หัวปาก

(โบ) น. นายร้อย. (จ. ปัก, แป๊ะ, ว่า ร้อย).

หัวปี

ว. ทีแรก, เกิดก่อนเพื่อน, เช่น ลูกคนหัวปี.

หัวปีท้ายปี

น. ต้นปีและท้ายปี เช่น เธอคลอดลูกหัวปีท้ายปี.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ