ผลการค้นหา

ประ-* *ประ- *ประ-*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,116 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สกรณีย์

[สะกะระ-] (แบบ) น. ผู้ยังมีหน้าที่จะต้องทำ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).
 พจนานุกรมไทย

อาหระ

[-หะระ] น. การนำมา; การถือเอา. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)
 พจนานุกรมไทย

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).
 พจนานุกรมไทย

กรวิก

[กะระ-, กอระ-] (แบบ) น. นกการเวก. (ไตรภูมิ). (ป., ส. กรวีก).
 พจนานุกรมไทย

ปร,ปร-

[ปะระ-, ปอระ-] ว. อื่น, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น ปรปักษ์ ปรโลก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สมร,สมร,สมร-

[สะหฺมอน, สะหฺมอนระ-, สะหฺมอระ-] น. การรบ, การสงคราม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ป

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.
 พจนานุกรมไทย

กรณีย

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ครหา

[คะระหา, คอระหา] ก. ติเตียน, ติโทษ. (ป., ส. คฺรหา).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด