ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[แกฺละ] น. ผมเด็กผู้ชายที่เอาไว้เป็นแหยมตรงแง่ศีรษะ เรียกว่า ผมแกละ.
ว. ยุ่งเหยิง, รุงรัง, เช่น ผมเป็นกระเซิง, เซิง ก็ว่า.
ก. เอากรรไตรเล็มผมให้เสมอกัน.
น. หย่อมผมกลางกระหม่อม. (ส.).
ก. โกนผม (ใช้แก่บรรพชิต).
ว. ลักษณะที่ผมหงอกเร็วกว่าธรรมดา.
น. ผมซึ่งถักปล่อยไว้. (ป., ส.).
น. ซากผี, ร่างคนที่ตายแล้ว. (ส. ศว; ป. ฉว).