ผลการค้นหา

ม้า* *ม้า *ม้า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 197 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ม้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แคระ

[แคฺระ] ว. เตี้ยเล็กกว่าปรกติ เช่น คนแคระ ม้าแคระ ต้นไม้แคระ.
 พจนานุกรมไทย

ตาบ

น. เครื่องประดับคอหรืออกเป็นแผ่น ๆ ถ้าเป็นตาบสำหรับม้าประดับที่หน้าผาก.
 พจนานุกรมไทย

ฝึกปรือ

ก. ฝึกให้ทำจนเป็น, หัดให้ทำจนดี, เช่น ฝึกปรือช้างม้า.
 พจนานุกรมไทย

รัดทึบ

น. สายผูกอานล่ามรอบอกม้า มักทำด้วยผ้า.
 พจนานุกรมไทย

อัศวโกวิท

น. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกวิท).
 พจนานุกรมไทย

อัศวโกศล

ว. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกศล).
 พจนานุกรมไทย

ปศุสัตว์

น. สัตว์เลี้ยงใช้แรงงานเช่น ช้าง ม้า แพะ แกะ วัว ควาย
 พจนานุกรมไทย

ดุรค,ดุรคะ

[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).
 พจนานุกรมไทย

ม้ามืด

น. ม้าแข่งที่ชนะโดยไม่มีใครนึกคาดไว้, โดยปริยายหมายถึงเรื่องอื่นในอาการเช่นนั้น.
 พจนานุกรมไทย

รถศึก

น. รถเทียมม้าที่ใช้ในการศึกสงครามสมัยโบราณ ปรกติมี ๒ ล้อ.
 พจนานุกรมไทย

โต๊ะหมู่,โต๊ะหมู่บูชา

น. ที่ตั้งเครื่องบูชา ประกอบด้วยม้า ๔ ขาหลายตัวคุมกันเป็นหมู่ มีหมู่ ๓ หมู่ ๔ หมู่ ๕ หมู่ ๗ หมู่ ๙ และหมู่ ๑๑, เดิมเรียกว่า ม้าหมู่บูชา.
 พจนานุกรมไทย

อาชาไนย

ว. กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย. (ป. อาชาเนยฺย; ส. อาชาเนย).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด