ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-แกฺละ] น. ผมที่เอาไว้เป็นแหยมที่แง่ศีรษะ.
[หิรันยะเกด] ว. มีผมสีทอง. (ส.).
(ถิ่น-อีสาน) ก. ทำให้เตียน, ทำให้โล่ง, เช่น แถผม แถหัว หมายถึง โกนผม โกนหัว.
ว. ยาวมาก (มักใช้แก่สิ่งที่เป็นเส้นอย่างผมหรือหางไก่เป็นต้น) เช่น ผมยาวเฟื้อย ไก่ฟ้าหางยาวเฟื้อย.
ก. เอาสิ่งของหรือดอกไม้เหน็บหูตรงบริเวณที่เรียกว่า ทัดดอกไม้. น. เรียกทรงผมผู้หญิงที่มีผมยื่นยาวทั้ง ๒ ข้างจอนผมสำหรับทัดหูว่า ผมทัด.
น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.
น. ไรจุก, ไรผม, (ราชา) พระจุไร.
ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
น. ผม เช่น พระศกพระพุทธรูป. (ข.).
[-เหฺลน] น. ผมของเด็กที่เอาไว้ที่ท้ายทอยเล็กกว่าผมเปีย.