ค้นเจอ 87 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปาก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากว่าตาขยิบ

(สำ) ก. พูดอย่างหนึ่แต่ทำอีกอย่างหนึ่ง. ว. ปากกับใจไม่ตรงกัน.

ปากว่ามือถึง

(สำ) ก. พอพูดก็ทำเลย.

ปากสว่าง

ว. ชอบเปิดเผยเรื่องของผู้อื่น.

ปากเสียง

ก. โต้เถียง, ทะเลาะ, ในคำว่า เป็นปากเสียง มีปากเสียง. น. ผู้พูดหรือโต้เถียงแทน เช่น ผู้แทนราษฎรเป็นปากเสียงของประชาชน.

ปากหนัก

ว. ไม่ใคร่พูดขอร้องต่อใคร ๆ, ไม่ใคร่ทักทายใคร. ก. พูดได้ช้า (ใช้แก่เด็กที่สอนพูด). น. เรียกยุงที่กัดเจ็บมาก ว่า ยุงปากหนัก.

ปากหมา

ว. ชอบพูดจาว่าร้ายคนอื่น.

ปากหมู

น. ปากที่มีลักษณะยื่นบานเหมือนปากหมู.

ปากหวาน

ว. พูดจาไพเราะ (มักใช้ในทางที่ล่อใจหรือไม่จริงใจ); อาการที่รู้สึกหวานในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.

ปากหวานก้นเปรี้ยว

(สำ) ก. พูดจาอ่อนหวานแต่ไม่จริงใจ.

ปากหอยปากปู

ว. ชอบนินทาเล็กนินทาน้อย; ไม่กล้าพูด, พูดไม่ขึ้นหรือพูดไม่มีใครสนใจฟัง (ใช้แก่ผู้น้อย).

ปากห่าง

น. ชื่อนกขนาดใหญ่ชนิด Anastomus oscitans ในวงศ์ Ciconiidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับนกกาบบัวแต่ตัวเล็กกว่า ลำตัวสีเทาอมขาว แต่จะเป็นสีเทาเข้มในฤดูผสมพันธุ์ ปากหนาแหลมตรง เมื่อจะงอยปากสบกัน ส่วนกลางของปากบนและปากล่างแยกห่างจากกัน ทั้งนี้เพื่อสะดวกในการคาบเหยื่อ กินหอยเป็นอาหารหลักโดยเฉพาะหอยโข่ง มีที่วัดไผ่ล้อม จังหวัดปทุมธานี เป็นจำนวนมาก.

ปากเหยี่ยวปากกา

น. ภัยอันตราย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ