ผลการค้นหา

ค้นเจอ 983 รายการ

จนด้วยเกล้า

(ปาก) ก. หมดปัญญาคิด.

พจนานุกรมไทย

จนได้

ว. ในที่สุดก็เป็นเช่นนั้น เช่น ห้ามแล้วยังไปทำอีกจนได้.

พจนานุกรมไทย

จนแล้วจนรอด

ว. เป็นอยู่อย่างนั้นจนถึงบัดนี้.

พจนานุกรมไทย

จบ

น. การสิ้นสุดคราวหนึ่ง ๆ, ลักษณนามเรียกการสิ้นสุดเช่นนั้น เช่น สวดจบหนึ่ง ตั้งนโม ๓ จบ. ก. สิ้นสุดคราวหนึ่ง ๆ เช่น จบชั้นไหน.

พจนานุกรมไทย

จบ

ก. ยกของขึ้นหรือพนมมือเหนือหน้าผากเพื่อตั้งใจอุทิศให้เวลาทำบุญทำทาน; กิริยาที่ช้างชูงวงขึ้นเหนือหัวทำความเคารพ ในคำว่า ช้างจบ.

พจนานุกรมไทย

จบ

ก. ต่อกัน, พบกัน, เช่น จับปลายเชือก ๒ เส้นมาจบกัน.

พจนานุกรมไทย

จบเห่

(ปาก) ก. หมดเสียง; สิ้นท่า, หมดท่า; ยุติ.

พจนานุกรมไทย

จม

ก. หายลงไปหรืออยู่ใต้ผิวพื้น เช่น จมนํ้า จมดิน, โดยปริยายหมายความว่า เข้าลึก เช่น จมมีด จมเขี้ยว, หมกตัวหรือฝังตัวอยู่ เช่น จมอยู่ในห้องหนังสือ จมเลือด, ถอนทุนไม่ขึ้น เช่น ทุนจม, ยุบตัวลง เช่น สะบักจม; เรียกลวดลายที่ไม่เด่นว่า ลายจม. (ปาก) ว. มาก เช่น วันนี้มีการบ้านจมเลย.

พจนานุกรมไทย