ค้นเจอ 434 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เส้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลายไพรกลม

น. ชื่อลายจักสานลายหนึ่ง ใช้ในการสานซ่อน ซวง ไซปากครุ เป็นต้น โดยใช้ตอกกลม ๓ เส้นขัดตอกไขว้กันโดยมีตอกซังเป็นเส้นยืน เว้นระยะห่างเท่า ๆ กันสานตอกข่ม ๒ เส้น ยก ๑ เส้น จะเกิดเป็นลายพันกันเป็นเกลียวไปตามเส้นตอกซังทุกเส้น.

สองพันแปดร้อยเส้น

เจ็ดโยชน์

คำสุภาพ

ภาคตัดกรวย

(คณิต) น. ระบบเส้นโค้งซึ่งกำหนดขึ้นโดยอัตราส่วนระหว่างระยะจากจุดบนเส้นโค้งไปยังจุดโฟกัสกับระยะตั้งฉากจากจุดนั้นไปยังเส้นไดเรกตริกซ์ อัตราส่วนดังกล่าวมีค่าคงตัวเสมอ.

คอร์ด

(คณิต) น. เส้นตรงที่เชื่อมจุด ๒ จุด บนเส้นโค้งใด ๆ. (อ. chord).

ถลุน

[ถะหฺลุน] ก. เอาปอหรือป่านมาบิดให้เป็นเส้นเขม็งเพื่อฟั่นเข้าเป็นเกลียวเส้นเชือกใหญ่.

จบ

ก. ต่อกัน, พบกัน, เช่น จับปลายเชือก ๒ เส้นมาจบกัน.

ธุวภาค

น. เส้นแวงอันไม่เปลี่ยนที่แห่งดาวซึ่งประจำที่อยู่.

ธุวยัษฎี

น. เพลา (หรือเส้น) แห่งขั้วโลกทั้ง ๒. (ส. ธฺรุวยษฺฏี).

รากฝอย

น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.

เหล็กเส้น

น. เหล็กที่ทำเป็นเส้น มักมีลักษณะกลม.

ไหมทอง

น. เส้นไหมที่ควบด้วยทองแล่งหรือกระดาษทอง.

รุ่ย

ว. หลุดออกจากที่เดิมทีละเล็กละน้อย เช่น ด้ายชายผ้ารุ่ยไปทีละเส้นสองเส้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ