ค้นเจอ 264 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะติงกะแตง

ก. กุลีกุจอ เช่น พระชาลีก็ลีลาแล่นไปก่อน กะติงกะแตงต้อนรับ. (ม. กาพย์ กุมาร), กะตึงกะแตง ก็ใช้.

กะตีบ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นมะแฟน. (ดู มะแฟน).

กะตึงกะแตง

ก. กะติงกะแตง.

กะตุ๊ก,กะตูก

ก. ร้องกระแทกเสียงที่ริมหูคนอื่นว่า “กะตุ๊ก” จนหูอื้อ เป็นการล้อกันเล่น เรียกว่า กะตูกที่หู.

กะตุด

(ปาก) น. ตะกรุด, บางทีเรียก กะตรุด ก็มี.

กะตุมู

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นขมิ้นอ้อย. (ดู ขมิ้นอ้อย).

กะเตก

ก. ไสช้างให้เดิน, มักพูดสั้น ๆ ว่า เตก.

กะเตง

ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.

กะเตง ๆ

ว. ลักษณะที่ไปอย่างไม่เรียบร้อยคล้ายกับมีของถ่วงอยู่ข้างหนึ่ง เช่น อุ้มลูกกะเตง ๆ พายเรือกะเตง ๆ, กะเตงเรง ก็ว่า, ลักษณะที่ไปอย่างเรื่อยเปื่อย เช่น วัน ๆ ได้แต่กะเตง ๆ ไปโน่นไปนี่.

กะเตงเรง

ว. กะเตง ๆ.

กะแตว

ว. ลักษณะที่ไปรบกวนบ่อย ๆ, หย่อย ๆ, เซ้าซี้.

กะแต่ว

ว. แสดงลักษณะของการร้องหรือการทวงสิ่งของบ่อย ๆ ว่า ร้องกะแต่ว ๆ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ