ค้นเจอ 111 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ปริ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริยรณ

[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).

ปริยวาท

[ปฺริยะวาด] น. คำพูดเป็นที่รัก. (ส.).

ปริยวาที

[ปฺริยะ-] น. ผู้มีถ้อยคำอ่อนหวาน. (ส. ปฺริยวาทินฺ).

ปริยัติ

[ปะริยัด] น. การเล่าเรียนพระไตรปิฎก. (ป. ปริยตฺติ).

ปริยัติธรรม

[ปะริยัดติทำ] น. ธรรมที่จะต้องเล่าเรียนได้แก่พระไตรปิฎก.

ปริยานุช

[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).

ปริยาย

[ปะริ-] น. อย่าง, ทาง, หนทาง; การกล่าวอ้อมค้อม, นัยทางอ้อม, ตรงข้ามกับ นิปริยาย คือ อย่างตรง; การสอน, การเล่าเรื่อง. ว. อ้อม; (กฎ) หมายความถึงกรณีที่เจตนาในการกระทำมิได้แสดงออกอย่างชัดแจ้ง เป็นคำที่มีความหมายตรงกันข้ามกับคำว่าชัดแจ้ง. (ป.).

ปริเยศ

[ปฺริเยด] (กลอน) ว. ที่รัก.

ปริโยสาน

[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ปริวรรตกรรม

[ปะริวัดตะกำ] (แบบ) น. การหมุนเวียน.

ปริวัตร

[ปะริวัด] (แบบ) ก. ปริวรรต เช่น จะเชื้อเชิญพระดาบสให้ปริวัตรเป็นบรมกษัตริย์. (ม. กาพย์ สักบรรพ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ