ค้นเจอ 156 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปิตามหัยกา,ปิตามหัยยิกา

[-มะไหยะกา, -มะไหยิกา] (ราชา) น. ปู่ทวด, ตาทวด.

ปีกกา

น. รูปกองทัพที่ตั้งมีกองขวากองซ้ายคล้ายปีกกา; เครื่องหมายรูปดังนี้ { } สำหรับควงข้อความเข้าด้วยกัน เรียกว่า วงเล็บปีกกา.

ผกา

น. ดอกไม้. (ข. ผฺกา).

ฝักเพกา

น. เครื่องประดับยอดปรางค์ ทำเป็นรูปหอก มีกิ่งเป็นรูปดาบแตกสาขาออกไป ๔ ทิศ, แง่งขิง ลำภุขัน สลัดได นพศูล หรือ นภศูล ก็เรียก.

พกา

(กลอน) น. นกยาง.

พระราชกฤษฎีกา

(กฎ) น. บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ทรงตราขึ้นโดยอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ หรือพระราชกำหนด เพื่อใช้ในการบริหารราชการแผ่นดิน.

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

พังกา

ดู โกงกาง.

พังกา

น. ชื่องูขนาดเล็กชนิด Trimeresurus purpureomaculatus ในวงศ์ Viperidae ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับงูเขียวหางไหม้ ตัวสีเขียว มีลายพราวสีม่วงแดงทั้งตัว อาศัยตามป่าโกงกาง มีพิษอ่อน.

พุทธฎีกา

น. ถ้อยคำของพระพุทธเจ้า; (โบ) ถ้อยคำของสมเด็จพระสังฆราช. (จารึกสยาม). (ป.).

เพกา

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Oroxylum indicum (L.) Kurz ในวงศ์ Bignoniaceae ฝักแบนยาวใหญ่มาก ฝักอ่อนทำให้สุกแล้วกินได้ เมล็ดใช้ทำยาได้.

ภมุ,ภมุกะ,ภมุกา

[พะ-] น. คิ้ว. (ป.; ส. ภฺรู).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ