ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ยอดเขา, เนินเขา, ไหล่เขา. (ป., ส.).
น. เขาสัตว์ต่าง ๆ; เขา, ยอดเขา, ที่ที่สูงสุด. (ป.).
(สำ) ว. ดีเป็นพิเศษยอดเยี่ยม.
[บะรา-] น. ยอดเล็ก ๆ มีสัณฐานดุจยอดพระทราย ใช้เสียบราย ๆ ไปตามอกไก่หลังคา หรือเสียบหลังบันแถลงบนหลังคาเครื่องยอด.
[ปฺราง] น. สิ่งก่อสร้างมียอดสูงขึ้นไปมีรูปทรงคล้ายฝักข้าวโพดและมีฝักเพกาปักอยู่ข้างบน, ถ้าเป็นเจดีย์มียอดเช่นนั้น เรียกว่า เจดีย์ยอดปรางค์.
[กูด, กูตา] (แบบ) น. ยอด. (ป., ส.).
น. ยอดกำลังใจ. ว. เป็นที่นิยมรักใคร่.
ก. สิ้นใจ, ตาย; โดยปริยายหมายความว่า ยอด, มาก, เช่น สุดสวาทขาดใจ.
น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
[มูระธะ-] น. หัว, ยอด. (ส.; ป. มุทฺธา).
น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.
น. ยอดที่สูงสุดของสิ่งที่มีฐานใหญ่ปลายเรียวเล็กขึ้นไป เช่น จอมเขา; ผู้ที่ยอดเยี่ยมในหมู่ เช่น จอมโจร.