ค้นเจอ 65 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หกหัน

ก. หันกลับ, หมุนกลับ.

หกเหียน

น. เรียกไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา ว่า ไม้หกเหียน.

หน้าแหก

(ปาก) ว. อาการที่ต้องได้รับความอับอายขายหน้าอย่างยิ่งเพราะผิดหวังอย่างมากหรือเพราะถูกโต้ถูกย้อนกลับมาอย่างเถียงไม่ขึ้นเป็นต้น.

หัวหกก้นขวิด

(สำ) ว. อาการที่ซนเล่นไปตามความพอใจไม่ต้องเกรงใจใคร เช่น เด็กพวกนี้ไปหัวหกก้นขวิดที่ไหนมา, อาการที่เที่ยวไปตามความพอใจไม่อยู่ติดบ้าน เช่น พาเที่ยวหัวหกก้นขวิด.

หายหกตกหล่น

(สำ) ก. หายไปบางส่วนหรือทั้งหมด เช่น เอาสตางค์ใส่กระเป๋ามาแล้ว แต่ไม่รู้ว่าหายหกตกหล่นเสียที่ไหน.

แหก

ก. แยกออก, ถ่างออก, ทำให้อ้าออก, เช่น แหกขา, ใช้กำลังฟันฝ่าออกไป เช่น แหกคุก กองทหารตีแหกวงล้อมข้าศึกออกไป.

แหกขี้ตา

(ปาก) ก. รีบร้อน เช่น แหกขี้ตามาแต่เช้า.

แหกคอก

ก. ประพฤติตัวผิดเหล่าผิดกอหรือผิดขนบธรรมเนียมประเพณีที่เคยประพฤติปฏิบัติกันมา (มักใช้ในเชิงตำหนิ).

แหกตา

ก. ใช้มือถ่างเปลือกตาออก, โดยปริยายหมายความว่า ลืมตา (ใช้ในเชิงประชด) เช่น แหกตาดูเสียบ้างซิ, หลอก เช่น ถูกแม่ค้าแหกตา.

แหกปาก

(ปาก) ก. ตะเบ็งเสียง.

โหก

น. ช่อง, ระวาง.

โหก

ก. โงกหลับ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ