ค้นเจอ 111 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*สัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สันดาป

[-ดาบ] น. ความเร่าร้อน, ความแผดเผา; การเผาไหม้; ชื่อนรกขุมหนึ่ง. (ป., ส.).

สันเดก

(โบ) น. สันติกะ, สำนัก. (ป. สนฺติก).

สันโดษ

[-โดด] น. ความยินดีหรือพอใจเท่าที่ตนมีอยู่หรือเป็นอยู่ เช่น เขาถือสันโดษ. (ปาก) ก. มักน้อย เช่น เขาเป็นคนสันโดษ. (ส. สํโตษ; ป. สนฺโตส).

สันต์

ว. เงียบ, สงบ, สงัด. (ป.; ส. ศานฺต).

สันตติ

[-ตะติ] น. ความสืบต่อ เช่น สืบสันตติวงศ์. (ป.; ส. สํตติ ว่า ลูกหลาน).

สันตะปาปา

น. ผู้เป็นประมุขคริสต์ศาสนา นิกายโรมันคาทอลิก, โป๊ป ก็เรียก.

สันตะวา

น. ชื่อไม้นํ้าชนิด Ottelia alismoides (L.) Pers. ในวงศ์ Hydrocharitaceae ใบบาง สีเขียวอมนํ้าตาล กินได้.

สันติ

น. ความสงบ เช่น อยู่ร่วมกันโดยสันติ. (ป.; ส. ศานฺติ).

สันติกะ

น. สำนัก, ที่ใกล้. (ป.).

สันติบาล

น. ผู้รักษาความสงบ.

สันติภาพ

น. ความสงบ เช่น โลกต้องการสันติภาพ จงร่วมมือกันรักษาสันติภาพของโลก. (ป. สนฺติ + ภาว).

สันติวิธี

น. วิธีที่จะก่อให้เกิดความสงบ เช่น เจรจาสงบศึกโดยสันติวิธี.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ