ค้นเจอ 75 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ผิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผิดอากาศ

ก. ผิดไปจากอากาศที่เคยคุ้น, แพ้อากาศ.

ผิตะ, ผีตะ

ว. มั่งคั่ง, ผึ่งผาย, กว้างขวาง. (ป.).

ผิน

ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).

ผินหลังให้

(สำ) ก. ไม่สนใจ, ไม่แยแส, ไม่ไยดี, เลิกคบกัน.

ผิว

[ผิวะ] สัน. ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า. [[ผิว่า]] ก็ว่า

ผิว

น. ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือกเป็นต้น.

ผิว ๆ,ผิวเผิน

ว. ตื้น ๆ, ไม่ลึกซึ้ง.

ผิวจราจร

น. ผิวถนนที่ยวดยานพาหนะแล่นไปมา.

ผิวน้ำ

น. ส่วนบนสุดของนํ้า.

ผิวบาง

ว. แบบบาง, อ่อนแอ, ผู้ดี, ใช้โดยปริยายไปถึงจิตใจด้วย.

ผิวปาก

ก. ห่อริมฝีปากให้แคบพอ แล้วเป่าลมออกให้เกิดเสียงตามที่ต้องการ.

ผิวพรรณ

น. สีเนื้อ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ