ค้นเจอ 385 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ดา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กั้งกระดาน

ดู กระดาน ๒.

กังสดาล

[-สะดาน] น. ระฆังวงเดือน เช่น แว่วสำเนียงเสียงระฆังกังสดาล. (อิเหนา).

กันดาร

[-ดาน] ว. อัตคัด, ฝืดเคือง, เช่น กันดารข้าว กันดารน้ำ, ลำบาก, แห้งแล้ง, คำนี้มักใช้แก่เวลา ท้องที่ หรือถิ่นที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น คราวกันดาร ทางกันดาร ที่กันดาร. น. ป่าดง, ทางลำบาก. (ป. กนฺตาร).

กันดาล

[-ดาน] น. กลาง, ท่ามกลาง, เช่น ในกันดาลท้าวทงงหลายผู้ก่อนน้นน. (ม. คำหลวง ทศพร). (ข. กณฺฎาล).

กานดา

น. หญิงที่รัก. (ส. กานฺตา; ป. กนฺตา).

ก้ามดาบ

ดู เปี้ยว ๑.

กำดาล

(กลอน) ก. ดาล เช่น กำเดาะกำดาลทวี. (บวรราชนิพนธ์).

กำเดา

น. เลือดที่ออกทางจมูก เรียกว่า เลือดกำเดา. (ข. เกฺดา ว่า ร้อน); แพทย์แผนโบราณเรียกไข้ชนิดหนึ่งที่เกิดจากหวัดว่า ไข้กำเดา.

กำเดาะ

ว. กระเตาะ, รุ่น, เพิ่งแตกเนื้อสาว. (ปาเลกัว).

กิดาการ

น. อาการเล่าลือ, เสียงสรรเสริญ, ข่าวเลื่องลือ, บางทีเขียนเป็น กิฎาการ ก็มี เช่น แห่งเออกอึงกิฎาการ. (ตะเลงพ่าย). (ป. กิตฺติ + อาการ).

กิดาหยัน

[-หฺยัน] น. มหาดเล็ก. (ช.).

กินดาย

ก. กินดะไปจนหมด (ใช้เฉพาะการเล่นหมากแยก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ