ค้นเจอ 219 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หนัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลงช้าง

ก. ปลดเปลื้องของหนักบนหลังช้างแล้วปล่อยให้พัก.

แย้

ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.

ร่อแร่

ว. อาการหนักจวนตาย เช่น อยู่ในอาการร่อแร่.

โล่งอก

ก. รู้สึกปลอดโปร่งใจเพราะปลดเปลื้องภาระหนักได้แล้ว.

ภาร,ภาร-,ภาระ,ภาระ

[พาน, พาระ-] น. ของหนัก, นํ้าหนัก; ธุระที่หนัก, การงานที่หนัก; หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เช่น พ่อแม่มีภาระในการเลี้ยงดูลูก ครูมีภาระในการอบรมสั่งสอนศิษย์, ความรับผิดชอบ เช่น พ่อแม่ตายหมด พี่ต้องรับภาระส่งเสียเลี้ยงดูน้อง. ว. หนัก. (ป.).

แอ้ด,แอ้ด,แอ้ด ๆ

ว. เรียกอาการที่หนักเต็มกำลังว่า หนักเต็มแอ้ด; เรียกอาการจุกจนพูดไม่ออกว่า จุกแอ้ด ๆ.

กระเดียด

ว. ค่อนข้าง, หนักไปทาง, เช่น กระเดียดเปรี้ยว หน้าตากระเดียดไปทางแม่.

กะดี่

ก. ดีดหรืองัดของหนักขึ้น เช่น กะดี่ซุง กะดี่เสา.

ตัง

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ ตกกระทบพื้นแข็ง.

ต้ำปุก

ว. เสียงของหนัก ๆ ทึบ ๆ ตกลงจากที่สูง.

ตึง,ตึง,ตึง ๆ

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ ตกกระทบพื้นแข็ง.

ตุ้บ,ตุ้บ ๆ

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ