ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สายที่ผูกปลายบังเหียนทั้ง ๒ ข้างสำหรับโยงไปให้ผู้ขี่ม้าถือเพื่อบังคับม้า.
ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.
[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).
น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).
น. สายโยงใต้คางม้าไม่ให้เงย.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ผมแผงคอม้า.
น. เครื่องสานสำหรับสวมปากวัวปากควายเพื่อกันไม่ให้กินต้นกล้าและสวมปากม้าเพื่อกันม้ากัด.
น. เหล็กรูปโค้งสำหรับรองกีบม้า.
ว. ประจำตัว ไปไหนไปด้วยกัน เช่น ม้าคู่ชีพ ดาบคู่ชีพ.
ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.
น. สายรัดท้องม้าเพื่อยึดอานให้แน่น.
น. ทหารม้า, ทหารรักษาพระองค์. (ป. อนีกฏฺ).