ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 59 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชระเมียน

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ชม, ดู.
 พจนานุกรมไทย

ชระลอ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ชะลอ, พยุงให้เคลื่อนไป, ประคองไว้.
 พจนานุกรมไทย

ชระลอง,ชระล่อง

[ชฺระ-] น. ทางล่อง, ซอกเขา, ลำธาร, เช่น ผู้ชระลองล่วงห้วงมหรรณพ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย

ชระลั่ง

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ทะลึ่งทะลั่ง เช่น จงสองเจ้าอย่าได้ทะลิ่นชระลั่งคอยนั่งเฝ้าพระบาท. (ม. คำหลวง กุมาร).
 พจนานุกรมไทย

ชระลัด

[ชฺระ-] (กลอน) น. ทางลัดไปได้.
 พจนานุกรมไทย

ชระล้ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).
 พจนานุกรมไทย

ชระลุ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ปรุ, สลัก, ฉลุ.
 พจนานุกรมไทย

ชระแลง

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.
 พจนานุกรมไทย

ชระอับ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.
 พจนานุกรมไทย

ชระอาบ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.
 พจนานุกรมไทย

ชระเอม

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

ชรัด

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด