ค้นเจอ 60 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พช*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพชรร้าว

(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.

เพชรฤกษ์

[เพ็ดชะ-] น. ยามแข็งแรง.

เพชรลูก

น. เพชรที่เจียระไนให้มีเหลี่ยมมุมลักษณะต่าง ๆ เช่น เหลี่ยมเกสร เหลี่ยมกุหลาบ.

เพชรสังฆาต

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อไม้เถาชนิด Cissus quadrangularis L. ในวงศ์ Vitaceae เถาสี่เหลี่ยม ดอกเล็ก สีแดง ใช้ทำยาได้.

เพชรหลีก

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชรหึง

[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.

เพชรหึง

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อกล้วยไม้ชนิด Grammatophyllum speciosum Blume ในวงศ์ Orchidaceae ขึ้นเป็นกอบนคบไม้ ดอกใหญ่ สีเหลืองประม่วงแดงเข้ม, ว่านเพชรหึง ก็เรียก.

เพชรายุธ

[เพ็ดชะรายุด] น. อาวุธเพชรของพระอินทร์, ชื่อหนึ่งของพระอินทร์. (ส. วชฺร + อาวุธ).

โพชฌงค์

[โพดชง] น. องค์แห่งธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้ มี ๗ ประการ; ชื่อพระปริตรที่พระสงฆ์สวดให้คนเจ็บหนักฟัง เรียกว่า สวดโพชฌงค์. (ป.).

ไพชน

น. ที่เงียบ, ที่สงัด, ที่ปราศจากคน. (ป., ส. วิชน).

ไพชยนต์

[-ชะยน] น. ชื่อรถและวิมานของพระอินทร์; ปราสาททั่วไปของหลวง; ธงของพระอินทร์. (ส. ไวชยนฺต, ไวชยนฺตี; ป. เวชยนฺต).

ว่านเพชรหึง

ดู เพชรหึง ๒.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ