ค้นเจอ 59 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*คัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะคัน

น. เครื่องปั้นดินเผารูปคล้ายจาน สำหรับวางเทียนอบ หรือเผากำยานเมื่อเวลาอบนํ้าทำนํ้าอบไทยเป็นต้น หรือใช้ใส่นํ้ามันตามไฟต่างตะเกียง.

เถาคัน

น. ชื่อไม้เถา ๒ ชนิดในวงศ์ Vitaceae ขอบใบหยัก มีมือเกาะออกตรงข้ามใบ ชนิด Cayratia trifolia (L.) Domin ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ พันธุ์ใบแดงเรียก เถาคันแดง, อีกชนิดหนึ่งคือ Cissus repens Lam. ใบเดี่ยว.

เถาคันเหล็ก

น. ชื่อไม้เถาเนื้อแข็งชนิดVentilago cristata Pierre ในวงศ์ Rhamnaceae ใบเดี่ยว ผลมีปีก.

น้ำคัน

น. นํ้าที่ถูกเข้าแล้วเป็นโรคที่ง่ามเท้า.

ปากคัน

ว. อาการที่ปากอยู่ไม่สุข ชอบพูด ชอบฟ้อง, ปากตำแย หรือ ปากบอน ก็ว่า.

ภคันทลา

[พะคันทะลา] น. โรคริดสีดวงทวารหนัก. (ป.; ส. ภคํทร).

ยุคันต,ยุคันต-,ยุคันต์

น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).

ยุคันตวาต

[ยุคันตะ-] น. ลมในที่สุดยุค หมายความว่า ลมที่มาทำลายโลกเมื่อสิ้นยุค. (ป.).

ยุคันธร

น. ยุคนธร. (ป.). (ดู ยุคนธร).

ลูกคัน

น. ดินที่พูนขึ้นเป็นคันตามท้องนาสำหรับขังน้ำไว้, คันนา หรือ หัวคันนา ก็เรียก.

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.

หมากคัน

ดู เต่าร้าง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ