ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. นำข้อความต่าง ๆ มาแต่งเรียบเรียงให้เป็นเรื่องเป็นราว, แต่งหนังสือในลักษณะที่ใช้พูดหรือเขียนกันเป็นสามัญ ต่างจากลักษณะที่แต่งเป็นร้อยกรอง. น. เรื่องที่นำข้อความต่าง ๆ มาแต่งเรียบเรียงขึ้น.
[-บูน] ก. ประดับ, แต่ง. (แผลงมาจาก กบูร).
[ชะเลง] (กลอน) ก. แต่ง, ประพันธ์. (ข.).
น. ไม้ที่แต่งไว้เพื่อคุมกันเข้าเป็นเรือนเป็นต้น.
ก. ทำหรือปรุงแต่งอาหารต่าง ๆ.
น. ตัวพระนางที่แต่งเครื่องกษัตริย์.
[สังขาระ-] น. สิ่งที่มีปัจจัยปรุงแต่ง.
[กะวี] น. ผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์บทกลอน จำแนกเป็น ๔ คือ ๑. จินตกวี แต่งโดยความคิด ๒. สุตกวี แต่งโดยได้ฟังมา ๓. อรรถกวี แต่งตามความจริง ๔. ปฏิภาณกวี แต่งกลอนสด. (ป.).
(แต่ง) บทความ นิทาน นิยาย ละคร เพลง สรุปคือ วรรณกรรมอะไรก็ใด้ ที่พระมหากษัตริย์เป็นคนแต่ง
[-มัก] น. ลาดเลาแห่งกถา ได้แก่เรื่องที่แต่งตามอัตโนมัติของผู้แต่งว่าด้วยธรรมนั้น ๆ. (ส. กถา + มรฺค ว่า ทาง).
[บะหฺรัด] ก. แต่ง. น. เครื่องแต่ง, เครื่องประดับ, เช่น อันควรบรัดแห่งพระองค์. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).
ก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.