ผลการค้นหา

เบา* *เบา *เบา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 138 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เบา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้อย

(กลอน) ก. คล้อย. ว. เบา; เนือง, บ่อย.
 พจนานุกรมไทย

เบาเหวง,เบาโหวง

[-เหฺวง, -โหฺวง] ว. เบาจนเกือบไม่มีนํ้าหนัก.
 พจนานุกรมไทย

งึม

ว. เสียงบ่นเบา ๆ; (ถิ่น-อีสาน) ซึม.
 พจนานุกรมไทย

ประเทา

ก. บรรเทา, ทุเลา, คลาย, เบาลง, ให้สงบ, ทำให้เบาบางลง.
 พจนานุกรมไทย

ประนีประนอม

ก. ผ่อนหนักผ่อนเบาให้แก่กัน, ปรองดองกัน, อะลุ้มอล่วยกัน.
 พจนานุกรมไทย

พึม

ว. เสียงบ่นเบา ๆ เช่น นักเรียนบ่นกันพึมเลย.
 พจนานุกรมไทย

ย่อง

ก. เดินอย่างใช้ปลายเท้าจดลงเบา ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ลฆุภาพ

น. ความเบา, ความสะดวก, ความง่ายดาย. (ส. ลฆุภาว).
 พจนานุกรมไทย

อะลุ่มอล่วย,อะลุ้มอล่วย

[-อะหฺล่วย] ก. ปรองดองกัน, ผ่อนหนักผ่อนเบาให้แก่กัน.
 พจนานุกรมไทย

กระซิบกระซาบ

ก. บอกความหรือคุยกันด้วยเสียงเบา ๆ เพื่อไม่ให้ผู้อื่นได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

ซุบซิบ

ก. พูดกันเบา ๆ ไม่ต้องการให้คนอื่นได้ยิน, กระซุบกระซิบ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

สนิกะ

[สะนิกะ] (แบบ) ว. ค่อย ๆ, เบา ๆ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด