ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 53 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อภิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิมานะ

น. ความเย่อหยิ่ง, ความถือตัว. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิมุข

น. หัวหน้า เช่น เสนาภิมุข = หัวหน้าทหาร. ว. หันหน้าตรงไป, ตรงหน้า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิรดี,อภิรติ

[อะพิระ-] น. ความรื่นรมย์ยินดียิ่ง (มักใช้ในเรื่องรักใคร่). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิรมย์

ก. รื่นเริงยิ่ง, ดีใจยิ่ง, ยินดียิ่ง; พักผ่อน; ใช้ว่า ภิรมย์ ก็มี. (ส.; ป. อภิรมฺม).
 พจนานุกรมไทย

อภิรักษ์

ก. รักษา, ระวัง, ป้องกัน. (ส.; ป. อภิรกฺข).
 พจนานุกรมไทย

อภิรัฐมนตรี

(เลิก) น. ที่ปรึกษาชั้นสูงของพระมหากษัตริย์.
 พจนานุกรมไทย

อภิราม

ว. น่ายินดียิ่ง, เป็นที่พอใจยิ่ง, งดงามยิ่ง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิรุต

น. เสียง, เสียงร้อง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิรุม

น. ฉัตรเครื่องสูงอย่างหนึ่ง ใช้ในกระบวนแห่ของหลวง หรือปักเป็นเครื่องประดับเกียรติยศ, โบราณเขียนเป็น อภิรม ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

อภิรูป

ว. รูปงาม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิลักขิต,อภิลักขิต-

[อะพิลักขิด, อะพิลักขิดตะ-] ว. หมายไว้, กำหนดไว้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิลักขิตกาล

น. เวลาที่กำหนดไว้, วันกำหนด, (มักนิยมใช้แก่วันทำบุญคล้ายวันเกิดหรือวันทำพิธีประจำปี).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด