ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.
[คักคะนาง] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค = ส่วนแห่งฟ้า).
[คักคะนาน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต = สุดฟ้า).
น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).
น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).
[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).
[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ
คำนาม
ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.
(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.
(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.
ก. ลอยอยู่บนฟ้า. ว. เลิศ เช่น สวยลอยฟ้า; สูงมาก เช่น สะพานลอยฟ้า ภัตตาคารลอยฟ้า.
(แบบ) น. ฟ้า, สวรรค์; วาสนา, เคราะห์. (ส.).