ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.
(สำ) น. ผู้ที่ไปหลงติดอยู่ ณ บ้านใดบ้านหนึ่งแล้วไม่ยอมกลับบ้านของตน, ผู้เร่ร่อนไปไม่มีที่พักพิงเป็นหลักแหล่ง.
ก. ปราศจากเสียงรบกวน เช่น เด็ก ๆ ไม่อยู่บ้าน ทำให้บ้านสงบเงียบ.
(สำ) ก. นำศัตรูเข้าบ้าน.
น. บ้านปลายเขตแดน. (ป.).
น. เขตบริเวณ เช่น ละแวกบ้าน.
[วะสะ-] (แบบ) น. ที่อยู่, บ้าน; การอยู่. (ป.).
น. การอยู่, การพัก; ที่อยู่, บ้าน. (ป., ส.).
ก. ครองเมือง.
(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.
(สำ) ก. โกงกินทรัพย์สมบัติของชาติ.
(กฎ) น. ยาแผนปัจจุบันหรือยาแผนโบราณ ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศเป็นยาสามัญประจำบ้าน.