ผลการค้นหา

ธยศ* *ธยศ *ธยศ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 169 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธยศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อปยศ,อัปยศ

[อะปะยด, อับปะยด] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

เลื่อนที่

ก. เปลี่ยนที่, ได้ยศหรือบรรดาศักดิ์สูงไปกว่าเก่า.
 พจนานุกรมไทย

ฐานันดร

ตำแหน่ง,ลำดับแห่งยศบรรดาศักดิ์, ฐานะหนึ่งแห่งพลเมือง

อัปยศ

[อับปะ-] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า; อปยศ ก็ว่า. (ส. อปยศสฺ).
 พจนานุกรมไทย

มหาขันธกะ

[มะหาขันทะกะ] น. ชื่อคัมภีร์พระวินัยหมวดหนึ่ง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ยุทธปัจจัย

น. สิ่งของทั้งปวงที่มิใช่ยุทธภัณฑ์ แต่เป็นสิ่งเกื้อกูลต่อการรบ เช่น อาหาร ยา เคมีภัณฑ์ รวมถึงสัตว์พาหนะด้วย.
 พจนานุกรมไทย

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.
 พจนานุกรมไทย

ศราทธ,ศราทธ-,ศราทธ์

[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

หุ้มแพร

[-แพฺร] น. ตำแหน่งยศมหาดเล็กรองจ่าลงมา.
 พจนานุกรมไทย

ยศอย่าง

น. การทำตามแบบอย่างผู้มียศ, การถือยศ ถือศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด