อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ
[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 67 รายการ
คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชา"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด