ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ความรับผิดชอบที่ผูกพันอยู่.
น. กล้ามเนื้อที่คอ สำหรับทำให้เอี้ยวคอได้สะดวก.
ก. ชะเง้อคอ, อาการที่นั่งยืดคอวางท่าภาคภูมิ.
[กันถา] น. คอ. (เทียบ ข. กรฺฐ ว่า คอ). (เลือนมาจาก กัณฐ์).
[กันถะ-] (แบบ) น. คอ. (ป.).
ก. มีนํ้าหรือของเหลวซึมซาบเอิบอาบอยู่ เช่น ชุ่มคอ.
[ส้อย] น. ขนคอสัตว์ เช่น สร้อยคอไก่ สร้อยคอสิงโต; เครื่องประดับที่ทำเป็นเส้น เช่น สร้อยคอ สร้อยข้อมือ, สายสร้อย ก็เรียก.
น. ยาผงใช้เป่าเข้าลำคอ แก้เจ็บคอ.
ก. ทะลักออกมาจากคอ เช่น กระอักเลือด.
น. ส่วนคอที่ต่อกับท้ายทอย, ต้นคอที่ต่อจากท้ายทอย.
ก. เริ่มตั้งคอได้ (ใช้แก่เด็ก).
น. คอ, ราชาศัพท์ ว่า พระศอ.