ค้นเจอ 115 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ควาย

น. ชื่อปลาทะเลชนิด Polycaulus uranoscopus ในวงศ์ Synanceiidae ตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากกว้างเชิดขึ้น ลำตัวมีรอยด่างสีนํ้าตาล มักมีจุดขาวประปราย ขอบครีบเป็นสีดำคลํ้า เงี่ยงมีพิษ ซ่อนตัวอยู่ตามซอกหินหรือพื้นท้องทะเล, ขี้ขุย ก็เรียก.

ขี้คุก

ว. เคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว.

ขี้เค้า

น. ขี้ข้า.

ขี้โครง

(ปาก) น. ซี่โครง.

ขี้ไคล

(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.

ขี้จาบ

(ปาก) ว. หยาบคาย เช่น ชาติอ้ายขี้จาบปราบเพื่อนบ้าน. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ขี้ซ้าย,ขี้ไซ้

(ปาก) ว. ที่เลวกว่า (ใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่ได้ขี้ไซ้ของเขา.

ขี้เซา

ว. นอนปลุกให้ตื่นยาก.

ขี้เดือด

น. ขี้เมฆตามริมขอบฟ้าวิ่งเดือดพลุ่งขึ้นข้างบนซึ่งนัยว่าจะเกิดพายุ.

ขี้แดด

น. ตะไคร่ที่จับบนผิวโคลนสีเขียว ๆ.

ขี้ตด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. แมลงตด. (ดู ตด ๒).

ขี้ตังนี

ดู ชันโรง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ