ค้นเจอ 37 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ภูมิ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไว้ภูมิ

ก. ทำท่าเสมือนว่าเป็นผู้มีความรู้สูง.

ศาลพระภูมิ

น. ที่สถิตของเทพารักษ์ประจำพื้นที่และสถานที่ ทำด้วยไม้เป็นเรือนหลังคาทรงไทยตั้งอยู่บนเสาเดียว ปัจจุบันทำด้วยปูนเป็นรูปปราสาทก็มี.

สมรภูมิ

[สะหฺมอนระพูม, สะหฺมอระพูม] น. สนามรบ. (ส.).

สุวรรณภูมิ

[สุวันนะพูม] น. ดินแดนแหลมทองซึ่งเชื่อกันว่ามีอาณาบริเวณครอบคลุมพม่า ไทย ลาว เขมร เวียดนาม มาเลเซีย และสิงคโปร์.

เสียภูมิ

ก. ถูกลบฐานะ, เสียฐานะท่าที, เช่น เป็นถึงนักมวยชั้นครู มาแพ้นักมวยหัดใหม่ เสียภูมิหมด ปัญหาง่าย ๆ ที่นักเรียนถาม ครูตอบไม่ได้ เสียภูมิหมด.

อบายภูมิ

[อะบายยะพูม] น. ภูมิที่เกิดอันปราศจากความเจริญ มี ๔ คือ นรก เปรตวิสัย อสุรกายภูมิ และกำเนิดดิรัจฉาน. (ป., ส. อปาย).

อมภูมิ

[-พูม] ก. ไม่ยอมแสดงความรู้ทั้ง ๆ ที่มีความรู้ บางทีใช้หมายถึงทำท่าทางคล้าย ๆ รู้ แต่ความจริงไม่รู้ เช่น ทำเป็นอมภูมิ.

อรูปภูมิ

[อะรูบปะพูม] น. อรูปภพ.

อาปานภูมิ

[-นะพูม] น. ห้องดื่ม, สถานที่เลี้ยงดูกัน. (ส.).

อุณหภูมิ

[อุนหะพูม] น. ระดับความสูงต่ำของความร้อน นิยมวัดได้ด้วยเครื่องมือที่เรียกว่า เทอร์โมมิเตอร์.

ไตรภูมิ

[-พูม] น. ภพทั้ง ๓ คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ, ตามไสยศาสตร์ว่า สวรรค์ มนุษยโลก บาดาล, [[ตรีภพ]] ก็ว่า.

ภูมิ,ภูมิ,ภูมิ-

[พูม, พูมิ-, พูมมิ-] น. แผ่นดิน, ที่ดิน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ