ค้นเจอ 43 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พกหิน

(สำ) ว. ใจหนักแน่น, ใช้เข้าคู่กับคำ พกนุ่น ในสำนวนว่า พกหินดีกว่าพกนุ่น.

พกา

(กลอน) น. นกยาง.

พกุระ

(แบบ) น. เขาสัตว์สำหรับเป่า. (ส.).

พกุล

[-กุน] (แบบ) น. ต้นพิกุล. (ส.).

พิมพการัง

[พิมพะ-] ดู พิมปะการัง.

เพกา

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Oroxylum indicum (L.) Kurz ในวงศ์ Bignoniaceae ฝักแบนยาวใหญ่มาก ฝักอ่อนทำให้สุกแล้วกินได้ เมล็ดใช้ทำยาได้.

โพก

ก. เอาผ้าหรือสิ่งของพันหรือคลุมหัว. ว. เรียกผ้าที่ใช้พันหรือคลุมหัวว่า ผ้าโพกหัว.

โพกพาย

น. ชื่อไม้เถาชนิด Pachygone dasycarpa Kurz ในวงศ์ Menispermaceae ดอกสีเหลืองอ่อน ผลสีเหลือง, ย่านางช้าง ก็เรียก.

ภาพกาก

น. ภาพเขียนที่เป็นตัวประกอบในเรื่อง.

มีดพก

น. มีดขนาดเล็ก ใบมีดหนายาวเรียว ปลายแหลม มีคมด้านหนึ่งหรือทั้ง ๒ ด้าน ยาวประมาณ ๑ ฝ่ามือ ด้ามสั้นทำด้วยไม้ เขาสัตว์ หรืองา ใช้พกเป็นอาวุธ.

วณิพก

[วะนิบพก, วะนิพก] (แบบ) น. วนิพก. (ป. วณิพฺพก, วนิพฺพก; ส. วนีปก, วนียก).

วนิพก

[วะนิบพก, วะนิพก] น. คนขอทานโดยร้องเพลงหรือดีดสีตีเป่าให้ฟัง, ใช้ว่า วณิพก หรือ วันนิพก ก็มี. (ป. วนิพฺพก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ