ค้นเจอ 34 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลัยกาล

[ไลยะกาน] น. เวลาแตกดับ, เวลาทำลาย. (ส. ลยกาล).

วิกฤตกาล,วิกฤติกาล

น. เวลาอันวิกฤติ เช่น ในวิกฤติกาลข้าวของมีราคาแพงและหาซื้อยาก.

ศีตกาล

น. ฤดูหนาว. (ส.; ป. สีตกาล).

อนาคตกาล

น. กาลภายหน้า, กาลที่ยังมาไม่ถึง.

อภิลักขิตกาล

น. เวลาที่กำหนดไว้, วันกำหนด, (มักนิยมใช้แก่วันทำบุญคล้ายวันเกิดหรือวันทำพิธีประจำปี).

อันตกาล

น. เวลาตาย. (ส.).

อุษณกาล

น. ฤดูร้อน.

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

วิกาล,วิกาล-

[วิกาน, วิกานละ-] ว. ในยามค่ำคืนที่ค่อนไปทางดึก เช่น ขโมยเข้าบ้านในยามวิกาล; ผิดเวลา (ใช้แก่การกินอาหารผิดเวลาตามที่พระวินัยกำหนด นับตั้งแต่เที่ยงแล้วไปจนถึงอรุณขึ้น) เช่น กินอาหารในเวลาวิกาล. (ป.).

อดีตกาล,อดีตสมัย

[อะดีดตะกาน, -ตะสะไหฺม] น. เวลาที่ล่วงแล้ว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ