ค้นเจอ 264 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระดกกระดนโด่

(ปาก) ก. ตั้งอยู่อย่างไม่เรียบร้อย, ท่าทางเก้กังไม่เรียบร้อย.

กระดักกระเดี้ย

ว. ไม่มีแรง, ขยับเขยื้อนไม่ใคร่ได้, เกือบจะหมดกำลังกาย, เช่น เพิ่งหายไข้ใหม่ ๆ จะลุกจะนั่งก็กระดักกระเดี้ย, ไม่ใคร่ไหว เช่น หากินกระดักกระเดี้ย.

กระดากกระเดื่อง

ก. สะทกสะเทิ้น, ขวยเขิน.

กระดิกกระเดี้ย

ก. ไหวน้อย ๆ, พอไหวได้บ้าง.

กระดุกกระดิก

ว. อาการที่ขยับไปขยับมาไม่อยู่นิ่ง ๆ, ยักไปยักมา, ดุกดิก ก็ว่า.

กระดูกกบ

น. ชื่อไม้เถาพุ่มรอเลื้อยชนิด Hymenopyramis brachiata Wall. ในวงศ์ Labiatae กิ่งอ่อนสี่เหลี่ยม ใบออกตรงข้ามกัน ดอกเล็กสีขาวออกเป็นช่อตรงปลายกิ่ง ผลกลมมีกระเปาะหุ้ม, กระพัดแม่ม่าย ก็เรียก.

กระโดกกระเดก

ว. มีกิริยามารยาทไม่เรียบร้อย; โยกเยก, โอนไปโอนมา, โดกเดก ก็ว่า.

กระตรกกระตรำ

(โบ; กลอน) ก. ตรากตรำ เช่น หาเลี้ยงและโดยสฤษฎิตน กระตรกกระตรำก็นำพา. (กล่อมพญาช้าง).

กระตุกกระติก

ว. ตุก ๆ ติก ๆ, อาการที่ห้อยแกว่งไปมา.

กระโตกกระตาก

ก. ส่งเสียงให้เขารู้อย่างไก่กำลังออกไข่, โดยปริยายหมายความว่า เปิดเผยข้อความที่ต้องการปิดบัง.

กระทิกกระทวย

ว. ระริกระรี่, ซิกซี้, เช่น เจ้าก็ระรี่ระริกกระทิกกระทวยรวยระรื่นจนสิ้นตัว. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

กระแทกกระทั้น

ว. กระแทกเสียงหรือกระแทกสิ่งของให้รู้ว่าไม่พอใจหรือโกรธ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ