ค้นเจอ 63 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน.ผส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ่อย,บ่อย ๆ

ว. หลายครั้งหลายหนในระยะเวลาไม่สู้นาน.

บางที

ว. บางเวลา, บางคราว, บางครั้ง, บางหน, ลางที ก็ใช้.

ปักษวาหน

[ปักสะวาหน] น. นก.

เตื้อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ครั้ง, หน, เทือ เทื่อ หรือ เทื้อ ก็ว่า.

ร้อย

ว. จำนวนนับ ๑๐ สิบหนเป็นหนึ่งร้อย (๑๐๐).

หัวระแหง

น. พื้นดินที่แตกระแหง; โดยปริยายหมายความว่า แห่งหน ในความว่า ทั่วทุกหัวระแหง.

เสวยกรรม

(วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

อยู่ไปมา

ว. อาการที่ทำต่อเนื่องกันหลายหนหรือเรื่อย ๆ ไป เช่น ยิ้มอยู่ไปมา โบกมืออยู่ไปมา.

ทวิชาติ

น. นก; พราหมณ์. (ส. ทฺวิชาติ ว่า ผู้เกิด ๒ หน).

ไม้ยมก

น. เครื่องหมายรูปดังนี้ ๆ สำหรับอ่านซํ้าความหรือซํ้าคำข้างท้าย ๒ หน.

กุลาหล

[-หน] (กลอน) ว. โกลาหล เช่น สนั่นครั่นครื้น กุลาหล. (รามเกียรติ์ ร. ๑).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ