ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ยื่นออกจากที่สูง.
น. อาคารที่สูงมาก.
ว. สูงง่อนแง่น.
น. เนิน, ที่สูง.
น. ป่าที่อยู่ในที่สูงขึ้นไป.
ว. สูงมาก เช่น ตึกระฟ้า.
(สำ) ว. สูงมาก.
บัลลังก์มีพนักสูง
ว. ไกลหรือสูงสุดสายตา เช่น ไกลลิบลิ่ว สูงลิบลิ่ว.
น. ภาวะอันสูงสุด, ความสูงสุด; ฐานะอันดี.
ก. รู้จักเคารพบุคคลและสถานที่ตามควรแก่ฐานะ เช่น เด็กพวกนั้นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไปนั่งในที่ที่จัดไว้สำหรับผู้ใหญ่.
(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.