ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อยู่วัดนาน, มีท่าทีหรือความคิดเห็นแบบคนที่ได้รับการอบรมจากวัดหรืออยู่วัดนาน; รู้มาก.
เรือนที่พักในวัด
พระสงฆ์
(สำ) ก. เทียบดูว่าพอสู้ได้หรือไม่ เช่น ลูกศิษย์วัดรอยเท้าครู, คอยเทียบตัวเองกับผู้ที่เหนือกว่าเพื่อชิงดีชิงเด่น เช่น ลูกน้องวัดรอยตีนหัวหน้า.
[ปะวัดตะนะ-, ปะวัด] น. ความเป็นไป. (ป.).
น. การวัด, การนับ, อัตราวัด. (ป., ส. มาน).
ก. ทำบุญกุศลโดยวิธีนำหรือขนทรายไปก่อพระเจดีย์ทรายเป็นต้นที่วัด, (สำ) หาประโยชน์ให้ส่วนรวม.
ว. มีหน้าตาสวยพออวดได้ (ใช้แก่ผู้หญิง).
(สำ) ก. มุ่งหน้าเข้าวัดเพื่อถือศีลฟังเทศน์เป็นต้น.
ก. วัดหรือเหวี่ยงไปด้วยเท้า.
ไม้เท้า, ไม้วา, ไม้วัด
เครื่องใช้ทั่วไป
น. วัดที่ยังไม่ได้รับพระราชทานที่วิสุงคามสีมา.
(สำ) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.